Badanie prenatalne zespołu Downa z użyciem matczynych markerów surowicy ad 6

Przy wartości granicznej ryzyka wynoszącej na 190, usunięcie pomiarów niezwiązanego w surowicy estriolu z algorytmu spowodowało stratę netto w wykryciu trzech przypadków (cztery pominięte przypadki i jeden dodatkowy przypadek wykryty). Przez dostosowanie wartości granicznej ryzyka dla protokołu dwóch markerów (alfa-fetoproteiny i gonadotropiny kosmówkowej) tak, aby początkowa dodatnia szybkość była równa 6,6 procentowi stwierdzonemu przy użyciu trzech markerów, usunięcie nieskoniugowanego estriolu z algorytmu spowodowało strata netto dwóch przypadków (zmniejszenie z 64 do 58 procent). Dyskusja
Stwierdziliśmy, że rutynowe prenatalne badania przesiewowe w kierunku zespołu Downa podczas drugiego trymestru mogą być skuteczne u kobiet w ciąży z kombinacją trzech markerów biochemicznych i wieku matki. Ta praktyka jest bardziej skuteczna niż obecne protokoły, które wykorzystują pomiar alfa-fetoproteiny w surowicy matki i sam wiek matki. Każdy protokół przesiewowy w kierunku zespołu Downa musi równoważyć zdolność wykrycia zespołu Downa z ryzykiem amniopunkcji. Continue reading „Badanie prenatalne zespołu Downa z użyciem matczynych markerów surowicy ad 6”

Badanie prenatalne zespołu Downa z użyciem matczynych markerów surowicy

PRZED 1984, prenatalne badanie przesiewowe w kierunku zespołu Downa (jeśli nie było rodzinnej historii choroby) było ograniczone do pytania ciężarnej kobiety o jej wiek, a następnie oferowania amniopunkcji i analizy chromosomalnej, jeśli miała 35 lat lub więcej. Podejście to opierało się na dobrze udokumentowanej tendencji rosnącego ryzyka zespołu Downa u płodów w miarę wzrostu wieku matki.1 W Stanach Zjednoczonych w 1988 r. 8 procent wszystkich kobiet w ciąży miało 35 lat lub więcej, 2 i 25 lat. Szacuje się, że 30 procent wszystkich przypadków zespołu Downa wystąpi u płodów tych kobiet. Pierwszą okazją do rozszerzenia badań przesiewowych na kobiety w ciąży poniżej 35. Continue reading „Badanie prenatalne zespołu Downa z użyciem matczynych markerów surowicy”

Nieprawidłowości lewego płata skroniowego i zaburzenia myśli w schizofrenii – ilościowe badanie obrazowania rezonansu magnetycznego czesc 4

Ponieważ wiek może wpływać na pomiar wolumetryczny, nawet gdy przedział wiekowy jest ograniczony, przeprowadzono analizę kowariancji dla wieku. Nie miało to wpływu na wyniki (brak wartości P . 0,05); w związku z tym analizy statystyczne są prezentowane bez kowariancji ze względu na wiek. * Patrz dokument nr NAPS 04964 na siedem stron materiałów uzupełniających. Zamówienie od NAPS c / o Microfiche Publications, PO Box 3513, Grand Central Station, Nowy Jork, NY 10163-3513. Continue reading „Nieprawidłowości lewego płata skroniowego i zaburzenia myśli w schizofrenii – ilościowe badanie obrazowania rezonansu magnetycznego czesc 4”

Nieprawidłowości lewego płata skroniowego i zaburzenia myśli w schizofrenii – ilościowe badanie obrazowania rezonansu magnetycznego

SCHIZOFRENIA to zaburzające zaburzenie psychiczne, które charakteryzuje się zaburzonym myśleniem i halucynacjami i które dotyka procent populacji. Chociaż jego leżący u podłoża proces patologiczny nadal nie jest dobrze poznany, ostatnie badania pośmiertne1 2 3 4 5 6 7 8 ujawniły zmniejszenie objętości przyśrodkowych struktur limbicznych płata skroniowego, a także nieprawidłowości we wzorze płata skroniowo-płatowego.9 Badania wykorzystujące rezonans magnetyczny (MRI) również wykazały nieprawidłowości w skroniach skroniowych, które zostały zlokalizowane w oddzielnych badaniach, do zmniejszenia objętości w zakrzepie kory mózgowej i strukturach układu limbicznego, w tym w jądrze migdałowatym, hipokampie i zakręcie przyhipokampowym.10 11 12 13 14 15 Obniżenie objętości obserwowane zarówno w badaniu pośmiertnym, jak i w badaniu MRI było najbardziej widoczne po lewej stronie, a podobną lateralizację nieprawidłowości odnotowano w badaniach neurofizjologicznych, tomografii pozytronowej 19,20 i badaniach wrażliwości. , 21 sugerujące, że nieprawidłowości związane z asymetrią są częścią schizofrenii.22 23 24 Jednak specyficzne regionalne umiejscowienie mózgu (lub miejsca) związane z charakterystycznym symptomem klinicznym zaburzenia myślenia25 pozostały nieokreślone, chociaż spekulacja była obfita. Niedawno nowa generacja technik MRI umożliwiła ilościową ocenę objętości zarówno całego mózgu, jak i małych struktur mózgu z większą precyzją, 26 umożliwiając dokładniejszą i dokładniejszą ocenę nieprawidłowości limbicznych i korowych. Rozwój ten jest szczególnie istotny w przypadku schizofrenii, w której nieprawidłowości są bardziej subtelne niż w innych zaburzeniach mózgu, a niedokładność pomiaru27 mogła przyczynić się do braku jednolitości wyników we wcześniejszych badaniach. Continue reading „Nieprawidłowości lewego płata skroniowego i zaburzenia myśli w schizofrenii – ilościowe badanie obrazowania rezonansu magnetycznego”

Kontrolowana próba porównująca ciągłą zydowudynę z didanozyną w infekcji ludzkim niedoborem odporności ad 8

Ponadto badanie nie miało na celu oceny wpływu terapii w podgrupie pacjentów z AIDS. Dane z tego badania wskazują, że osobnicy losowo przydzieleni do grupy 500 mg grupy didanozyny mieli znacząco niższy odsetek nowych zdarzeń definiujących AIDS i że przy tej dawce didanozyna miała dopuszczalny profil toksyczności w porównaniu z zydowudyną. Nieco lepszy wskaźnik skuteczności klinicznej w grupie otrzymującej 500 mg dananozyny w porównaniu z grupą otrzymującą 750 mg didanozyny wydaje się niespójny z obserwowanymi zmianami w poziomach CD4 i poziomami antygenu p24. Jednak częstość zdarzeń klinicznych u osób w grupie otrzymującej 750 mg daniozyny wykazywała tendencję do tego samego kierunku co częstości w grupie 500 mg. Zwiększona skuteczność kliniczna w grupie otrzymującej 500 mg daniozyny mogła być częściowo spowodowana większą tolerancją kliniczną dla niższej dawki didanozyny; mniej pacjentów w tej grupie zdecydowało się przerwać stosowanie badanego leku. Continue reading „Kontrolowana próba porównująca ciągłą zydowudynę z didanozyną w infekcji ludzkim niedoborem odporności ad 8”