Kontrolowana próba porównująca ciągłą zydowudynę z didanozyną w infekcji ludzkim niedoborem odporności ad 8

Ponadto badanie nie miało na celu oceny wpływu terapii w podgrupie pacjentów z AIDS. Dane z tego badania wskazują, że osobnicy losowo przydzieleni do grupy 500 mg grupy didanozyny mieli znacząco niższy odsetek nowych zdarzeń definiujących AIDS i że przy tej dawce didanozyna miała dopuszczalny profil toksyczności w porównaniu z zydowudyną. Nieco lepszy wskaźnik skuteczności klinicznej w grupie otrzymującej 500 mg dananozyny w porównaniu z grupą otrzymującą 750 mg didanozyny wydaje się niespójny z obserwowanymi zmianami w poziomach CD4 i poziomami antygenu p24. Jednak częstość zdarzeń klinicznych u osób w grupie otrzymującej 750 mg daniozyny wykazywała tendencję do tego samego kierunku co częstości w grupie 500 mg. Zwiększona skuteczność kliniczna w grupie otrzymującej 500 mg daniozyny mogła być częściowo spowodowana większą tolerancją kliniczną dla niższej dawki didanozyny; mniej pacjentów w tej grupie zdecydowało się przerwać stosowanie badanego leku. Inne duże badania donoszą o podobnych wzorcach, w których niższe dawki wiążą się z mniejszym przerwaniem leczenia i lepszą skutecznością kliniczną.4, 37
Korzyści z didanozyny obserwowane w tym badaniu mogą po prostu wykazać przewagę zmiany jednego skutecznego nukleozydu na inny, zamiast ciągłego leczenia jednym dobrze tolerowanym lekiem. Pytania dotyczące optymalnego planowania nukleozydów przeciwretrowirusowych, zmiany schematów podawania leków i klinicznej użyteczności stosowania w skojarzeniu terapii przeciwretrowirusowej wymagają dalszych badań. Wyniki tego badania sugerują, że rola didanozyny nie powinna być ograniczona do osób, które nie tolerują leczenia zydowudyną lub u których terapia zawiodła; raczej wspierają rozszerzone stosowanie didanozyny w określonej populacji badanej.
Finansowanie i ujawnianie informacji
* Składający się z członków grupy ds. Badań klinicznych AIDS Narodowego Instytutu Alergii i Chorób Zakaźnych (NIAID) oraz niezależni badacze są wymienieni w dodatku.
Author Affiliations
Od San Francisco General Hospital i University of California, San Francisco (JOK, PAV); Harvard School of Public Health, Boston (SWL, SL); University of California i Veterans Affairs Medical Center, San Diego, Kalifornia (DDR); Bristol-Myers Squibb Pharmaceutical Research Institute, Wallingford, Connecticut (AC, M. Brown, M. Beltangady, LS); Wydział AIDS, Narodowy Instytut Alergii i Chorób Zakaźnych, Bethesda, Md. (CP); Harvard University, Boston (CSC); Harbor-UCLA Medical Center, Torrance, CA (GB); Mount Sinai School of Medicine, Nowy Jork (HSS); Stanford University, Stanford, CA (TCM); i University of Rochester, Rochester, NY (RD). Zwróć się z prośbą o przedruk do Dr. Kahna w Programie AIDS, Ward 84, San Francisco General Hospital, 995 Potrero Ave., San Francisco, CA 94110.

dodatek
Następujące osoby i instytucje uczestniczyły w procesie ACTG 116B / 117. Centrum administracyjne (NIAID, Oddział AIDS): J. Jermano i S. Falen; Centrum Randomizacji (Frontier Science and Technology Research Foundation): B
[patrz też: stomatolog warszawa centrum, badania do celów sanitarno-epidemiologicznych, choroba niedokrwienna serca leczenie ]