Czwartorzędowa szczepionka przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego zapobiegająca urazom szyjki macicy ad 6

Wydaje się, że szczepienie nie zmieniło przebiegu zmian w szyjce macicy związanych z HPV-16 lub HPV-18 lub zakażeniem obecnym w czasie randomizacji (Tabela Dodatku Uzupełniającego). Dlatego też, ponieważ odsetek osób z punktem końcowym związanym z zakażeniem lub chorobą, która przeważała na początku badania, zmniejszał się z upływem czasu, częstość występowania śródnabłonkowej neoplazji szyjki macicy związanych z HPV-16 lub śródnabłonkiem szyjki macicy stopnia 2 lub 3 oraz gruczolakoraka in situ w grupie placebo nadal wzrastała, a częstość występowania w grupie szczepionkowej zaczęła spadać (wykres 1A). W drugiej analizie zamiar-leczenie, 219 osób w grupie szczepionkowej i 266 w grupie placebo miało przeważającą lub incydentalną chorobę szyjki macicy o wysokim stopniu złośliwości z powodu szczepionek lub nieszczepionych typów HPV, co stanowi redukcję o 17% w grupie szczepionek ( Rysunek 1B i tabela 3). Żadna z kobiet nie miała inwazyjnego raka szyjki macicy. Wśród kobiet, które przebadały się ujemnie zarówno pod względem HPV-16, jak i HPV-18 po włączeniu (4693 w grupie szczepionkowej i 4703 w grupie placebo), zaawansowana choroba szyjki macicy rozwinęła się u 95 osób w grupie otrzymującej szczepionkę oraz u 130 osób w grupie placebo , zmniejszenie o prawie 27% w grupie szczepionek (95% CI, 4 do 44). Kobiety, które były zakażone tylko HPV-16 lub HPV-18, okazały się być chronione przed chorobami powodowanymi przez rodzaj HPV, który testowano ujemnie. Chociaż wynik nie był znaczący, skuteczność szczepionki u kobiet, które wykazywały dodatni wynik testu na obecność wirusa HPV-16 (773 w grupie szczepionkowej i 798 w grupie placebo) okazała się wysoka w przypadku śródnabłonkowej neoplazji szyjki stopnia 2 lub 3 oraz gruczolakoraka in situ spowodowanego przez HPV -18 (brak osób w grupie szczepionkowej i 5 w grupie placebo). Skuteczność szczepionki u kobiet, które uzyskały wynik dodatni w kierunku HPV-18 (257 osób w grupie szczepionkowej i 253 w grupie placebo) również okazała się wysoka w przypadku śródnabłonkowej neoplazji szyjki stopnia 2 lub 3 oraz gruczolakoraka in situ spowodowanego przez HPV-16 (brak podmiotów w grupie szczepionkowej i 2 w grupie placebo).
Spośród 1512 zaszczepionych kobiet w podobieństwie immunogenności ponad 99% miało serokonwersję do odpowiedniego HPV typu szczepionkowego. W 24 miesiącu spośród tych osobników w każdej specyficznej dla danego typu populacji populacji objętej podstawieniem immunogenności, 96% z 986 pacjentów było seropozytywnych wobec HPV-6, 97% z 987 było seropozytywnych dla HPV-11, 99% z 953 było seropozytywne dla HPV-16, a 68% z 1059 było seropozytywne dla HPV-18, jak zmierzono w specyficznych przeciwciałach neutralizujących. Chociaż odsetek kobiet w grupie szczepionek, u których utrzymywał się wykrywalny poziom przeciwciał przeciw HPV-18 był niższy niż procent przeciwciał przeciw HPV-16, skuteczność w zapobieganiu zmianom o wysokim stopniu złośliwości związanym z HPV-18 utrzymywała się na poziomie 100% poprzez obserwację w nieograniczonej podatnej populacji (Tabela 3).
Tabela 4. Tabela 4. Zdarzenia niepożądane. Było stosunkowo mało skutków ubocznych szczepień. Odsetek osób, które zgłosiły jedno lub więcej zdarzeń niepożądanych w miejscu wstrzyknięcia był wyższy w grupie szczepionek niż w grupie placebo (84,4% w porównaniu z 77,9%), przy czym najczęstszym zdarzeniem był ból w miejscu wstrzyknięcia (różnica ryzyka, 6,5% punkty: 95% CI, 1,4 do 11,7) (Tabela 4). Jeden uczestnik grupy placebo zaprzestał uczestnictwa z powodu ciężkiego incydentu związanego z wstrzyknięciem (nadwrażliwości)
[hasła pokrewne: stomatolog na nfz poznań, al med, nerw twarzowy ]