Badania choroby nerek

Porównywano wyjściową charakterystykę kliniczną i proceduralną między grupami CABG i PCI w obrębie każdej warstwy CKD (eGFR <60 ml / min / 1,73 m2 i> 60 ml / min / 1,73 m2) oraz między grupami CKD za pomocą testu t Studenta i chi-kwadrat test dla zmiennych ciągłych i kategorycznych, odpowiednio. Skumulowana częstość występowania MACCE została obliczona przy zastosowaniu podejścia Kaplana-Meiera w czasie do pierwszego zdarzenia i porównana dla różnych grup przy użyciu testu log-rank. Współczynniki zagrożenia (HR) dla zdarzeń niepożądanych związanych z CKD a bez CKD zostały wygenerowane przy użyciu regresji proporcjonalnych hazardów Coxa z korektą dla następujących zmiennych towarzyszących: płeć, wiek, zażywanie insuliny, historia MI, obraz kliniczny (stabilna choroba wieńcowa serca (CHD) ostry zespół wieńcowy), wynik SYNTAX (synergia między PCI z taksówką i kardiochirurgią), obecny stan palenia tytoniu, randomizowane leczenie i historia choroby naczyń obwodowych (PVD). Zmienne, które mogą w sposób wiarygodny zakłamać związek między CKD a wynikami, zostały wybrane do uwzględnienia w skorygowanych modelach. Założenie dotyczące proporcjonalnych zagrożeń zostało sprawdzone w skorygowanych modelach poprzez wykreślenie log ujemnego dziennika przeżycia w stosunku do czasu zalogowania. Krzywe nie krzyżowały się i były równoległe względem siebie, w ten sposób sprawdzając założenie proporcjonalnego zagrożenia. Założenie liniowości zbadano również dla stałych zmiennych towarzyszących, które nie wykazały odchyleń od liniowości.

Porównania między CABG i PCI przeprowadzono w podejściu as-treat, ponieważ analizy opierały się na faktycznie wykonanej procedurze. Wpływ podgrup CABG w porównaniu do PCI oceniano w każdej warstwie CKD, stosując kontrast głównych efektów i efektów interakcji w leczeniu (jeden model dla uzyskania wszystkich 3 wyników) bez dodatkowej korekty zmiennej. Statystyczne znaczenie różnic w wpływie CABG vs. PCI na każdy indywidualny punkt końcowy oceniono na podstawie pełnej populacji i multiplikatywnego terminu interakcji (CKD * CABG). Za istotność uznawano wartość P mniejszą niż 0,05. Wszystkie analizy przeprowadzono przy użyciu oprogramowania SAS, wersja 9.3 (SAS Institute).

Wyniki

Jak pokazano na rysunku 1, zidentyfikowaliśmy 451 uczestników FREEDOM z CKD (24,5%, średnia eGFR 47 ml / min / 1,73 m2). Całkowitą dystrybucję eGFR w badanej populacji stratyfikowanej według statusu CKD pokazano w materiałach uzupełniających online, rysunek S1A i S1B. Wyjściowe cechy demograficzne i kliniczne według sposobu leczenia i funkcji nerek przedstawiono w Tabeli 1, a charakterystykę proceduralną przedstawiono w Tabeli 2. Charakterystyki były zrównoważone między grupami randomizacji PCI i CABG w obrębie każdej warstwy nerkowej. Wyniki SYNTAX były również podobne dla uczestników randomizowanych do CABG i PCI w obrębie każdej grupy CKD. Rewaskularyzacja była zakończona u 87% do 91% uczestników bez statystycznie istotnych różnic między grupami CABG i PCI. Analogicznie, parametry podstawowe stratyfikowane obecnością lub brakiem CKD przedstawiono w Materiałach uzupełniających online, Tabele S2 i S3. Pacjenci z PChN byli starsi, częściej kobiety z wyższą częstością nadciśnienia tętniczego, choroby naczyń obwodowych i insuliny, podczas gdy palenie tytoniu było częstsze u osób z zachowaną czynnością nerek. Wyniki SYNTAX były również znacznie wyższe wśród osób z CKD.

Wskaźniki MACCE po 5 latach obliczone jako szacunki Kaplana-Meiera i odpowiadające im powiązania z CKD są przedstawione w Tabeli 3. Niedostosowane wskaźniki wszystkich zdarzeń, z wyjątkiem zawału mięśnia sercowego i powtórnej rewaskularyzacji, były wyższe u uczestników bez vs. CKD. Jak pokazano w Tabeli 3, po wielozmiennej korelacji korelacje pozostały statystycznie istotne dla zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, śmierci sercowej, udaru i MACCE. Skorygowany HR dla krwawienia związanego z CKD wyniósł 1,41 (0,94, 2,12) P = 0,10. Odpowiednia wartość szacunkowa (95% CI) dla MACCE powiązanego z CKD wynosiła 1,48 (1,16-1,89); P = 0,002.

Skumulowane krzywe zdarzeń dla MACCE, zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, MI, udaru i powtórnej rewaskularyzacji według stanu CKD i sposobu leczenia są przedstawione na Figurze 2A-2E. Związki w każdej podgrupie CKD i odpowiadające im wartości interakcji są wyświetlane jako wykres leśny na rycinie 3. Częstość MI i powtórna rewaskularyzacja były istotnie niższe w przypadku CABG, niezależnie od wyjściowego stanu nerek. Natomiast odsetek udarów mózgu był wyższy, ale nie znacznie zwiększony po CABG u osób z CKD i bez niej. Wpływ CABG na inne punkty końcowe był porównywalny u osób z CKD i bez niej. Nie wykazano różnic w wpływie CABG w porównaniu z PCI na wyniki w postaci CKD (wszystkie interakcje P ≥ 0,1). Wśród 145 zdiagnozowanych zdarzeń MI łącznie 40 (27,6%) miało charakter okołotyczący. Po wykluczeniu zawału serca w przebiegu okołooperacyjnym, CABG wiązało się ze znacznym zmniejszeniem ryzyka spontanicznego MI wśród pacjentów z (HR [95% CI]: 0,27 [0,11-0,65]) i bez (HR [95% CI]: 0,40 [0,24] -0,67]) CKD bez dowodów interakcji (pint = 0,42). Dla samochodu
[hasła pokrewne: al med, ministerstwo zdrowia leki refundowane, badania do celów sanitarno-epidemiologicznych ]